میهمان عرش خدایی

ماه رمضان ماه خداوند عالمیان است و شریف ترین ماه ها است و ماهی است که در های آسمان و درهای بهشت و رحمت گشوده می شود و درهای جهنم بسته می شود و در آن شبی است که عبادت در آن بهتر است از عبادت هزار ماه.پس تامل نما که چگونه خواهی بود در شب و روز خود و چگونه می داری اعضا و جوارح خود را از معصیت های پروردگار خود.مبادا شب ها در خواب باشی و روزها غافل از یاد خدا.همانا در خبر است که در آخر هر روز از روزهای ماه رمضان در وقت افطار حق تعالا هزارهزار کس را از آتش جهنم آزاد می کند و چون شب جمعه و روز جمعه می شود در هر ساعتی هزار هزار کس را از آتش جهنم آزاد می کند که هر یک مستوجب عذاب شده باشند و در شب و در روز آخر ماه به عدد آنچه در تمام ماه آزاد کرده است،آزاد می کند.پس ای عزیز مبادا که بیرون رود ماه رمضان و گناهان تو باقی مانده باشد،و در هنگامی که روزه داران مزدهای خود را بگیرند تو از جمله محرومان و زیانکاران باشی.و تقرب بجوی به سوی خداوند تبارک و تعالی به تلاوت کردن قرآن مجید در شب ها و روزهای این ماه و به ایستادن به نماز و جد و جهد کردن در عبادت و به جا آوردن نمازها در اوقات فضیلت و کثرت و استغفار و دعا.فعن الصادق(ع):انه من لم یغفر له فی شهر رمضان لم یغفر له الی قابل الا ان یشهد عرفه.از حضرت صادق(ع)روایت شده که هر کس در ماه مبارک رمضان آمرزیده نشود،آمرزیده نگردد تا سال آینده اش مگر آنکه در عرفه حاضر گردد.
بر گرفته شده از مفاتیح الجنان