این فصل را با من بخوان

چگونه ازآمدن رمضان بگوییم و یادی از نیمه این ماه نکنیم که مولودی چون کریم اهل بیت حضرت امام حسن مجتبی(علیه السلام)را با خود همراه دارد.پیشوای دوم جهان تشیع که خستین میوه پیوند فرخنده علی(ع)با دختر گرامی پیامبر اسلام(ص)بود،پیشوای دوم نه تنها از نظر علم،تقوا،زهد و عبادت،مقامی برگزیده و ممتاز داشت،بلکهاز لحاظ بذل و بخشش و دستگیری از بیچارگان و درماندگان نیز در عصر خود زبانزد خاص و عام بود.وجود گرامی آن حضرت آرام بخش دل های دردمند،پناهگاه مستمندان و تهیدستان،و نقطه امید درماندگان بود.هیچ فقیری از در خانه آن حضرت دست خالی بر نمی گشت.هیچ آزرده دلی شرح پریشانی خود را نزد آن بزرگوار بازگو نمی کرد،جز آنکه مرهمی بر دل آزرده او نهاده می شد.گاه پیش از آنکه مستمندی اظهار احتیاج کند و عرق شرم بریزد،احتیاج او را برطرف می ساخت و اجازه نمی داد رنج و مذلت سوال را بر خود هموار سازد!
پیشاپیش میلاد امام حسن مجتبی(ع) را بر شما تبریک می گویم.